Je weet wel met een bol wol en twee van die lange pennen. Of nee naalden wat jij wilt. Mam, ik wil leren breien. Ik zat donderdagmiddag aan tafel te werken. Verbaasd kijk ik op. Ik kan mijn lach nog net inhouden. Hoorde ik het goed?

Breien? Wol en verschillende maten breinaalden had ze gekocht. Dikke en dunne, diktes heet het volgens mij. Kokertje erbij. Blij keek ze me aan. Trots ook wel. Want ze gaat leren breien. Oh my god.

Youtube. Lijkt me een beter plan. Precies dat. Ik voel weer rust in mijn lijf. Ik hoef het niet. Gelukkig. Moet ik me nu oud voelen? Ervaren? Waarom denk ik nu aan mijn oma??? Vertel.

Ik heb ook gebreid hoor. Natuurlijk. En ik denk jij ook. Ik heb dassen gebreid, popjes gemaakt, eierhoedjes. Leuk vond ik het.

Toen. Maar nu niet meer. Nee dus.

Mam kun je helpen? Ze vallen eraf. Kijk, hou niks over. Vooruit dan, kom maar, ik leg het je wel uit. Dat je kind van zeventien plots wilt breien. Van schilderen en tekenen gaan we…. breien. Niks mis met breien. Alleen niet voor mij. Mijn kat die in de bol wol schiet, vervolgens haar scherpe nagels in mijn been zet en twee mega pennen die overal heen vliegen.

Gelukkig zijn er filmpjes over breien.