Ik zag je vandaag. Alweer. Wij passeerden elkaar. Die blik van jou ik hield hem vast. Een glimlach en dat gevoel. Steeds weer verschijnt dat beeld. Dat ik hier iets mee moet weet ik. Maar hoe dan? 
Mijn hoofd maakt overuren, mijn lijf is de weg kwijt en mijn hart staat op springen. Voor jou… denk ik… Mannen en vrouwen mijn hart staat open voor allebei. Ik heb over je gedroomd. Alweer. Wat een passie, die hartstocht zoveel overgave. Dat gevoel ook. Afgelopen nachten werkelijk de meest heftige hartstochtelijke dromen overkomen mij met alles erop en eraan over van alles. Niet alleen over dagelijkse dingen. Welnee was dat het maar. 
Over mannen, vrouwen, lees: relaties. Allerlei. Die dromen zijn echt. Voelen zo echt. Wat zit daar in mij? Ik weet het heus wel. Natuurlijk. Daarom voel ik me ook zo. Het borrelt als een vurig vlammetje omhoog en verdwijnt weer de donkere diepte in. Veilig opgeborgen. Het is voor mij niks nieuws. En al vaker gebeurd maar toch anders. Het is echt anders.

Misschien moet ik het maar met je delen. Met een enorme explosie de lucht in knallen. Dan is die prop in mijn strot ook opgelost. Dat is het. Nou nog even de ballen bij mekaar rapen om het te doen. Komt vast op het meest klote moment dat ik me kan voorstellen. Ik laat het maar gebeuren. Ik zie wel waar mijn voeten me heen brengen. Wat een dromen. 
Het komt vast goed. Denk ik. Ik vertrouw erop. Het komt echt goed. Ik weet het zeker. Mijn gevoel is sterker dan mijn hoofd deze keer. Ik kan dit. Vast.

Ik ga er een nachtje over slapen.