Selecteer een pagina

Grenzen aangeven. Ik kan dat. Heel goed zelfs. Soms misschien wel te. Soms doe ik het expres. Omdat ik geen zin heb in jou. Of moe ben of maakt niet uit. Het waarom is niet altijd belangrijk. Voor jou. Voor mij wel.
Of ik iemand toelaat binnen in mijn zijn is een grens die jij niet bepaalt voor mij. Dat doe ik zelf. Mijn grenzen waren vroeger altijd heel dik en hoog. Mijn communicatie bestond enkel hieruit. Dus was ik soms hard en vaag voor jou. Jij snapte mij nee niet. Ik wel.

Inmiddels zijn er veel grenzen vervaagd. Omdat ik dat wil. Sommige grenzen zijn zelfs niet meer nodig. Omdat ik me vertrouwd voel bij jou. Zo zijn er nieuwe grenzen gekomen. Omdat ik vertrouwen heb in mijzelf. Heel belangrijk. Onthou deze.

Neemt niet weg dat ik zeker wel eens ga voor de oké dan. Maar die voel ik meteen. Weet ik op dat moment direct. Soms expres, omdat ik geen zin heb in jou of moe ben of maakt niet uit. Zolang ik het maar weet, is het goed. En wie hier nu de jou of jij is, weet jij niet. Maar ik wel. Dat telt.